En sterven.
Spaghetti om 6 uur, adrenaline om 10 uur, tunnelzicht om 10 uur 30, verveling om 11 uur, smalltalk om 11 uur 30, Brussel herdenken om 12 uur, lichte vermoeidheid om 12 uur 30, kromgebogen strompelen om 13 uur, niks meer weten van 13 uur 30, op tranen na bleiten om 14 uur, de laatste wilskracht om 14 uur 30, deugddoend ontvangstcomité om 14 uur 45. Neerzakken om 14 uur 46, krampen om 14 uur 47, proberen te ademen om 14 uur 48, krampen om 14 uur 49, proberen te ademen om 14 uur 50, krampen om 14 uur 51, proberen te ademen om 14 uur 52, [gedeelte verwijderd wegens grote zwarte vlekken], net niet flauwvallen op de tram om 15 uur 30, [gedeelte verwijderd wegens grote zwarte vlekken (2)], stilaan trots worden om 16 uur 30, douchen om 17 uur, eindelijk nog eens frieten eten om 19 uur, een deugddoende massage om 22 uur 30, [gedeelte verwijderd wegens [gedeelte verwijderd]], diep slapen om 2 uur, wakker worden van de pijn om [diverse uren], wakker worden met pijn om 8 uur, pijn om [diverse uren], lunchen met [grootste wielrenner aller tijden] om 13 uur, pijn om [diverse uren], [...]
Ik mik niet op een tijd, ik mik op een afstand. 42 kilometer en 195 meter. I did it, zegt mijn medaille. Koen, Koen, Koen, zeggen de djembéspelers. Klootzak, zeggen mijn spieren. Terecht trots, zegt u. Merci, zeg ik.What's the use of trying, all you get is pain.
4 reacties:
zie vorige reactie.
Wiehiew! Nog eens een heel dikke proficiat van een djembéspelertje ;)
Respect !
van harte, ook van mij.
Een reactie plaatsen